Dirigenten

2014 – heden
Lotte de Bruin

Lotte

 

 

 

 

Lotte de Bruin (Groningen, 1987) is op 9-jarige leeftijd begonnen met saxofoonlessen aan muziekschool Hunsingo. Na een aantal jaren les is ze lid geworden van muziekvereniging ‘Sereno’ in Baflo en daar gaat ze sopraansax spelen. Haar enthousiasme en ambitie voor muziek worden steeds groter en daarom heeft ze de beslissing genomen om van muziek haar werk te maken. Ze begint haar studietijd met de opleiding ‘Docent Muziek’ aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen. In 2013 is ze afgestudeerd met de specialisaties ‘Basisschool-muziekschool’ en ‘Saxofoon Klassiek’ (saxofoonles van Peter Stam en Femke IJlstra).

Tijdens deze studie speelde ze in verschillende orkesten en ensembles, o.a. bij het Gelders Fanfare Orkest, en ze is begonnen als dirigent van enkele leerlingenorkesten. De interesse voor het dirigeren werd steeds groter en ze is daarom gestart met de studie ‘HaFaBra-directie’ bij de docenten Klaas van der Woude en Tijmen Botma, waarvoor ze haar diploma verwacht in 2016. Tijdens deze studie volgde ze masterclasses o.a. bij Kevin Houben, Jan Stulen en Jan van der Roost.

Momenteel is Lotte dirigent van ‘CMV Nil Sine Labore’ in Boerakker en van het ‘SMO-ensemble’ en het ‘SMO-orkest’ (Samenwerkingsverband voor Muziek Onderwijs). Als saxofoondocent is ze verbonden aan het ‘SMO-Groningen’ en aan muziekvereniging ‘De Bazuin’ in Winsum.

2009 – 2013
Gerk Huisma

Gerk Huisma (Kollumerzwaag, 1990) studeert Hafabra directie in het 1e jaar bij Klaas van der Woude en Tijmen Botma aan het Conservatorium te Groningen.

Op 8 jarige leeftijd is hij begonnen met cornet spelen bij Bienze Ijlstra aan de Muziekschool in Buitenpost. Bienze heeft hem zo gemotiveerd, dat hij er voor koos om een Conservatorium studie te doen. In 2007 is hij begonnen (Vooropleiding) met de Trompetstudie bij Auke van der Merk en Hessel Buma, nu studeert hij trompet in het 2e jaar.

Verder speelt hij sinds 2005 nog cornet bij Brassband de Wâldsang, en remplaceert hij op Trompet/Cornet bij verschillende blaasorkesten in het Noorden van het land.

2004 – 2009
Anne Geert Bartelds

Na nog maar een paar repetities was al gebleken dat onze dirigent een ruime voorraad interessante muzikale opmerkingen bezit. Een kleine bloemlezing:

– Gehoord nadat J de Krey een solo speelde in Partita Piccola: “dat is bijna briljant”
– Toen een bassist een alternatieve speelwijze voorstelde, reageerde de dirigent met: ”dat mag, als ik er maar niets van merk”.
– Omdat er tussen half acht en half negen nog regelmatig leden binnen komen lopen, reageerde de dirigent tijdens de eerste repetitie met: “om half elf zitten er 40 man”
– Nadat de euphoniums hebben laten horen hoe goed ze een stukje Partita Piccola kunnen spelen reageert de dirigent met: “tranen in de ogen”.
– Tegen de besbas “U heeft daar een ATV-dag”
– Als de slagwerker aan de dirigent vraagt : “snares off” wat bedoelt u daarmee? Geeft de dirigent als antwoord: “gewoon uitzetten niet demonteren”.
– Aan het eind van een intensieve repetitie opmerking van de dirigent: “nu nog even een vlot nummertje anders ga je zo gefrustreerd naar huis”.
– In een bepaald werk houdt de dirigent de noot voor cijfer 8 erg lang aan. Daarna zegt hij:”cijfer 8 is op bestelling”.
– De opmerking van de dirigent: “Scheid dat wat beter” wordt door vrijwel iedereen niet goed begrepen.
– Tegen de altsax zegt de dirigent:”dat klinkt chinees”. (Had iets te maken met de zwarte toetsen op een piano of orgel.)
– Als de trombonist zegt:”ja, dat komt wel” reageert de dirigent: ”Kan ik dat op schrift vastgelegd krijgen?”.
– Om een lastig stukje van de alten duidelijk te maken wil de dirigent het volgende:”de bassen spelen hun partij en de altpartij blèr ik”.
– “Ha, daar is het koffieapparaat” zei de dirigent . Even later vulde hij het aan met:”…..en een trombone……”
– “Hebben jullie er deze week veel aan gedaan of zijn jullie zo briljant”
– Partita Piccola deel 4: “Hebben jullie haast? Het komt wat stresskipperig over”
– “Die d klinkt wat efferig”
– “Het probleem is gelocaliseerd”
– “Je hoeft het niet te begrijpen, je moet het gewoon doen.”
– “Je hoeft er geen verstand voor te hebben, het is alleen maar hard werken!”
– “Kijk es aan, als je maar dreigt”

1997 – 2004
Kor van Dijk

Van 1997 tot 2004 was Kor van Dijk uit Garnwerd dirigent van ‘Nil Sine Labore’. Kor van Dijk werd in 1952 geboren te Winsum en woont tegenwoordig in Garnwerd. In zijn jeugd was hij muzikant bij de muziekverenigingen ‘de Bazuin’ te Winsum, ‘Eendracht’ in Ezinge, ‘de Bazuin’ in Ezinge en ‘Triton’ te Winsum. Navraag leerde dat de muzikale opleiding van Van Dijk wel een heel uitgebreide is. Hij deed opleiding schoolmuziek, directie algemeen en directie koor, orgel, piano en lichte muziek. De examens voor deze richtingen legde hij af aan de conservatoria van Den Haag, Zwolle, Enschede en Groningen. Het zal duidelijk zijn dat hiermee een heel aantal jaren gemoeid is geweest.

De eerste verschijning van Van Dijk veroorzaakte enige opschudding in Boerakker. Er was een ontmoeting geregeld in ‘de Fakkel’, de repetitieruimte van ‘Nil Sine Labore’. Zoals zijn gewoonte was, naar later bleek, was Van Dijk ruimschoots op tijd aanwezig en kwam voor een dichte deur te staan. De koster kwam polshoogte nemen en belde onmiddellijk de voorzitter, Geert Vogelzang: “Er staat een man voor de deur van de ‘Fakkel’ met heel lang haar en die zegt dat hij de nieuwe dirigent van ‘Nil Sine Labore’ is”. De voorzitter bevestigde dit zodat Van Dijk toegang tot “de Fakkel” werd verleend. Nadat het bestuur en de leden de kat uit de boom hadden gekeken kwam men tot de conclusie dat dit precies de man was die ze nodig hadden. Speciaal voor het 75 jarige jubileum schreef Kor van Dijk de compositie ‘Nil Sine Labore’, een compositie op maat voor de bezetting van dit moment en met het Gronings volkslied er in bewerkt.

1981 – 1997
Albert de Weerd

Albert de Weerd werd geboren in 1935 in het Drentse Ruinen. De familie De Weerd woonde op diverse plaatsen, uiteindelijk kwam men in Tolbert terecht. De Weerd speelde samen met de broers Geert, Jantinus, Frens en zuster Martha bij ‘Nil Sine Labore’. Er waren 12 kinderen bij de Weerd dus ze waren niet allemaal muzikant. Albert de Weerd speelde ook bij ‘Harmonie’ in Leek en bij ‘Concordia’ in Dorkwerd.

In het dagelijks leven was de Weerd in later jaren Hoofd Activiteitendienst bij ‘Hendrik van Boeijenoord’ te Assen. Tegenwoordig is hij koerier. Albert de Weerd volgde op jonge leeftijd de dirigentenopleiding aan het conservatorium in Groningen, bij de welbekende Albert Niemeijer. Als dirigent was Albert de Weerd verbonden aan diverse verenigingen, in Grootegast, De Wilp, Zevenhuizen, Doezum, Lutjegast, Leek, Haulerwijk, Visvliet en Oldekerk. In Boerakker was hij in de 50er jaren al dirigent van het jeugdorkest en van 1981 tot 1996 van ‘Nil Sine Labore’. Bij de aanstelling in 1981 was hij dus zeker geen onbekende. Het jeugdorkest ging twee keer naar het concours onder leiding van Albert de Weerd. In 1957 behaalde men 76 punten met ‘Hommage a St. Cecile’ van F. Schubert en in 1958 behaalde men 78 punten met ‘Maryse’ van A. Delbecq. De Weerd is de schoonzoon van Willem Warners, deze had een collectie programma’s en uitslagen van de bondsconcoursen van 1938 tot 1971. De collectie is in handen gekomen van De Weerd. Bij de voorbereiding van dit boek is deze collectie overgedragen aan ‘Nil Sine Labore’, vandaar dat in dit boek vrij exacte gegevens van concoursen en resultaten kunnen worden gegeven. Met name het programma van het jubileumconcours in 1952 gehouden te Boerakker is zeer waardevol.

De Weerd bewerkte zelf veel gewijde muziek, deze bewerkingen werden door ‘Nil Sine Labore’ onder zijn leiding vaak uitgevoerd.

1975 – 1981
Kor Broekema

Kor Broekema is geboren in 1912 te Kornhorn. De grootvader van Broekema vestigde zich als molenaar en bakker te Kornhorn en de zoon en later de kleinzoon Kor namen in later jaren de zaak over. De molen is inmiddels afgebroken maar de bedrijvigheid werd voortgezet op dieselvermogen. De zoon van Kor Broekema is tegenwoordig molenaar op de molen te Niebert, dat zit blijkbaar in de familie.

Rond het vertrek van de oude Cees van der Veen was er een rommelige tijd geweest. Cees van der Veen sr. gaf in 1970 al aan dat hij zou vertrekken maar in 1971 was er nog geen dirigent gevonden en daarom bleef hij aan. In die periode was er ook een dieptepunt qua ledental. In 1972 werd Cees van der Veen jr. dirigent, maar die bleef niet zo lang. Daarna kwam Schultinga ook die moest na een jaar weer afscheid nemen. Het zal een verademing zijn geweest dat Kor Broekema uit Kornhorn voor een langere periode bleef.

Broekema begon als muzikant bij ‘Excelsior’ in Kornhorn, deze vereniging zou hij later ook dirigeren. Bij ‘Nil Sine Labore’ bleef Broekema als muzikant nadat hij dirigent was geweest. Hij dirigeerde tevens de muziekverenigingen in Marum en Lutjegast en Broekema was ook dirigent van accordeonclub ‘De Bosviooltjes’ uit Peebos. Zelfs een aantal zangverenigingen hebben onder leiding van Kor Broekema gestaan, onder andere die in Bakkeveen. Daarnaast gaf hij nog privé-les op orgel, piano, gitaar en accordeon.

In een repetitie onder leiding van Broekema ging geen tijd verloren, om halfacht stond Broekema klaar en er werd tot halftien in hoog tempo doorgewerkt. Wanneer Broekema in later jaren nog eens als vervangend dirigent optrad viel het iedereen weer op hoe hoog het tempo lag. Ook bij het marcheren onder leiding van Broekema ging men met stevige passen door het dorp. Broekema had een vooruitstrevende muziekkeuze.

Eens overreed Broekema, op weg naar de repetitie, een haas. In de veronderstelling dat de haas dood was legde Broekema deze achter in zijn auto, een Volkswagen Kever. Tijdens de repetitie deed Broekema de mededeling dat er een dode haas in zijn auto lag en dat de liefhebber deze wel mocht hebben. Toen men ging kijken bleek dat de haas inmiddels weer was opgeleefd en het interieur van de auto van Broekema probeerde af te breken. De muzikanten openden het portier zodat de haas het hazenpad kon kiezen.

In 1981 gaf Broekema aan dat hij wilde stoppen met dirigeren omdat de inspanning hem te groot werd. Hij bleef echter als altsaxofonist nog jaren bij ‘Nil Sine Labore’ en werd nog vele malen gehuldigd. Broekema overleed op 21 mei 1996.

1974 – 1975
Piet Schultinga

Piet Schultinga werd geboren in 1930 te Middelstum. Hij was de zoon van een bakker en hij zou laten zelf ook bakker worden te Zuidhorn. Als muzikant was hij dan ook actief bij de verenigingen in Middelstum en Zuidhorn. Als dirigent was hij verbonden aan de verenigingen te Oldekerk en Boerakker, en geruime tijd te Enumatil.

Na de korte periode van ‘Nil Sine Labore’ onder leiding van de jonge Cees van der Veen volgende er nog een korte periode onder leiding van Piet Schultinga uit Zuidhorn. Schultinga was al enigszins bekend als dirigent van het buurkorps ‘Oranje’ uit Enumatil. Schultinga kwam als waarnemer maar werd na enige tijd toch als vaste dirigent aangesteld. Hij zou precies een jaar blijven. In de negentiger jaren is Schultinga nog enkele keren terug geweest bij ‘Nil Sine Labore’ als vervangend dirigent hetgeen hem veel plezier deed. Schultinga overleed in 1997.

1972 – 1974
Cees van der Veen Jr.

Cees van der Veen jr. werd geboren te Kornhorn in 1926 als Cornelis van der Veen. Vanaf 1928 was zijn vader dirigent van ‘Nil Sine Labore’ dus hij zal van jongs af aan redelijk bekend zijn geweest met de vereniging en haar leden. Hij volgde zijn muzikale opleiding aan het conservatorium van Groningen. Hij was werkzaam als kantoormedewerker bij een Verzekeringsmaatschappij en dirigeerde diverse muziekverenigingen, onder andere in Zuidlaren, Tolbert, Zuidhorn, Meeden en Onderdendam. Daarnaast was hij ook organist en pianist.

Cees van der Veen jr. werd in 1972 dirigent van ‘Nil Sine Labore’, hij zou uiteindelijk nog geen twee jaar blijven. Het grootste wapenfeit van Cees van der Veen jr., ook wel de jonge Cees genoemd, was de omschakeling van hoge stemming naar lage stemming. Cees van der Veen jr. overleed in 1998.

1928 – 1972
Cees van der Veen Sr.

Ongeveer anderhalf jaar na de oprichting van ‘Nil Sine Labore’ werd Cees van der Veen uit Kornhorn de dirigent. Hiermee deed een illuster persoon zijn intrede in de vereniging en hij zou 44 jaar het beeld van de vereniging bepalen. Nog steeds wordt er door de leden met respect over deze dirigent gesproken. Dit zal vooral komen door het grote gezag dat hij uitstraalde. Een voorbeeld hiervan: tijdens een optreden op het concours in de ‘Harmonie’ te Groningen ging het inspelen niet goed, het koraal kwam niet goed uit de verf. Dit was vooral omdat het aanwezige publiek lawaai bleef maken. Na het koraal draaide Van der Veen zich om: één blik was voldoende, het werd muisstil in de zaal.

Cornelis van der Veen werd geboren in 1906 te Grootegast. In zijn jonge jaren was hij muzikant maar al heel snel begon hij met dirigeren. De belangrijkste verenigingen waren Boerakker, Leek en Kornhorn, maar hij was ook kortere tijd dirigent in Marum, Oldekerk, De Wilp en Lutjegast. In de begintijd ging alles op fiets, soms zes korpsen per week. Dirigeren ging op het gevoel, uit de losse pols. Hij was in staat het gevoel dat een componist in een compositie had gelegd over te brengen op zijn muzikanten. Dit leverde grote successen op.

Een broer van Cees van der Veen sr. woonde in Boerakker en speelde bij ‘Nil Sine Labore’. Deze Fokke van der Veen is al te zien op een foto waar meester Adema nog dirigent is. Zo wordt het ook iets duidelijker hoe ‘Nil Sine Labore’ aan Cees van der Veen is gekomen. ‘Nil Sine Labore’ was op zoek naar een dirigent voor weinig geld, Fokke van der Veen had een broer die nog nooit een korps had gedirigeerd maar die wel graag wilde. Petrus de With, dirigent van ‘Excelsior’ te Kornhorn waar Cees van der Veen ook speelde, gaf hoog op van hem. Hiermee was de basis gelegd voor een jarenlange samenwerking met ‘Nil Sine Labore’ en een succesvolle carrière als dirigent.

Cees van der Veen was aannemer, hij bouwde voornamelijk scholen. Voor die tijd waren dit grote karweien. Het zat in de familie want vader Van der Veen was ook aannemer. Gedurende enige tijd was Cees van der Veen ook een vooraanstaand man bij Gjaltema’s Timmerfabriek te Marum. Cees van der Veen sr. had nog een grote hobby: vissen. Aspirant-leden van ‘Nil Sine Labore’ werden belast met het vangen van kleine kikkertjes. Van der Veen gebruikte deze na de repetitie als aas aan zijn smijtlijnen die hij in het ‘olle diep’ plaatste. De volgende morgen was Van der Veen voor dag en dauw weer ter plaatse om de buit binnen te halen. Van der Veen kreeg had zelfs een vergunning voor het vissen in het Van Starkenborgkanaal van Stroobos tot in de stad Groningen, dit tot groot ongenoegen van de beroepsvissers aldaar. Cees van der Veen werd als dirigent opgevolgd door zijn zoon: Cees van der Veen. Vanaf dat moment spreekt men van de oude Cees en de jonge Cees. Voor de muzikanten is het daarmee duidelijk, voor de familie niet: de vader van Cees van der Veen sr. heette ook Cees van der Veen.

1926 – 1928
Aalze Broer Adema

De muziekvereniging begon haar bestaan in 1926 onder leiding van meester Adema. Aalze Broer Adema werd geboren op 23 september 1889 in Garijp. Zijn vader was daar boer. Als onderwijzer werkte Adema onder andere in Harlingen en Wagenborgen voordat hij in 1924 naar Boerakker kwam. Hij zou in Boerakker blijven tot zijn pensionering in 1938. Naast de lessen op de lagere school gaf hij ook wiskunde lessen. Adema overleed in 1955.

Na ruim een jaar heeft hij de muzikale leiding overgedragen aan Cees van der Veen uit Kornhorn. De naam van de muziekvereniging is bedacht door Andries Adema, een zoon van meester Adema. Andries Adema was later dominee in onder andere Opende. Broer Adema, een andere zoon, was lid van de vereniging en tevens organist in de Gereformeerde Kerk van 1924 tot zijn vertrek naar Canada in 1951.